ณ นาทีนี้ คงไม่มีใครไม่รู้จักเจ้าหมีแพนด้าตาโต
ที่มักจะนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่เป็นประจำ
ไม่ว่าจะเป็นนาฬิกา สมุด ปากกา ร่ม เสื้อผ้า ฯลฯ
ล้วนแต่มีเจ้าหมีแพนด้าตัวนี้พิมพ์อยู่เต็มไปหมด
แต่รู้ไหมว่า เจ้าแพนด้าสุดฮิตนี้มีที่มาอย่างไร
วันนี้มีมาให้อ่านแล้วค่ะ
TAREPANDA เป็นตัวการ์ตูนรูปหมีแพนด้า
ซึ่งมีแหล่งก่อกำเนิดที่ประเทศญี่ปุ่นในปี 1995 โดย Hikaru Sumasa
ได้วาดขึ้นเป็นครั้งแรกในขณะที่เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน
รูปการ์ตูนหมีแพนด้าที่ออกมาจึงมีลักษณะเกียจคร้าน
เธอจึงตั้งชื่อตัวการ์ตูนตัวนี้ว่า "ทาเระแพนด้า"
ซึ่งคำว่า "Tare" ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง การนอนเล่นกลิ้งไปกลิ้งมา
Sumasa ได้วาดทาเระแพนด้าเสนอให้กับบริษัท San-X
โดยแรกเริ่ม ทาเระแพนด้า ได้ถูกนำมาเปิดตัวสู่ตลาดญี่ปุ่นในรูปแบบของสติ๊กเกอร์
ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูง เนื่องจากคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่มักมีชีวิตประจำวันที่วุ่นอยู่กับงาน
และพวกเขาก็อยากมีเวลาสำหรับการพักผ่อน เมื่อพวกเขาเห็น
หรือนึกถึงหมีแพนด้าซึ่งมีบุคลิกลักษณะที่อ่อนโยน เคลื่อนตัวไปในที่ต่างๆ อย่างช้าๆ
เขาจึงมีความรู้สึกเหมือนได้ผ่อนคลายความตึงเครียดลงไปด้วย
ทั้งหมดนี้คือเหตุผลว่า ทำไม "ทาเระแพนด้า"
จึงกลายเป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมของประชาชนในญี่ปุ่นอย่างล้นหลามในเวลาอันรวดเร็ว
Sumasa เป็นคนที่มีความตั้งมั่น และเอาจริงเอาจังกับงานสูง
เธอเฝ้าสวดมนต์ภาวนาตลอดมาว่า ขอให้เธอได้เป็น Creative Designer ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของบริษัท San-X
และแล้ว Tarepanda ก็ทำให้ความฝันของเธอเป็นจริง
ปัจจุบัน Tarepanda ได้ปรากฏโฉมทางทีวี และนิตยสารต่างๆ ของประเทศญี่ปุ่นมากมาย
และได้มีผู้ซื้อลิขสิทธิ์ตัว ทาเระแพนด้า เพื่อนำมาผลิตเป็นสินค้าต่างๆ ออกจำหน่ายมากมาย
อาทิ เสื้อผ้า เครื่องเขียน นาฬิกา เครื่องครัว ขนม เป็นต้น

วันนี้สรุปแล้วก้อยังไม่ได้เล่นเมเปิล
เพราะว่าแจนมาไม่ได้
ก้อดีที่แจนมาไม่ได้
เพราะวันนี้ตอนบ่ายไม่อยุ่บ้าน
มะวานพอคุยกะต้นเรื่องเมเปิล
(มานเอาเมลเราไปใช้ เราเลยสมัครไม่ได้)
ไปถามมานว่า ลบไอดีนั่นไปยัง
มานบอกยัง จาเล่นก้อเอาไปชั้ยเลยดิ่
รายปรามานนั้น
ก้อตอนนี้มีแต่ไอดี ไม่มีรายเรย
แระอีต้นบอก
อย่าเล่นเลยๆ ขึ้นยากๆ มะมีคนเล่นด้วย เบลมานเก่งแล้วมานไปเล่นด้วยกันไม่ได้หรอก
คิดไปมานก้อจิง มานคงไม่มาเล่งกะกรุทุกวันหรอก
ถ้าไม่มีคนเล่นด้วย มานก้อไม่หนุกอ่ะ
ตอนแรกคิดว่า ไม่เล่นดีกว่ามั้ย
คิดไปคิดมา ไม่เอาดีก่า ก้อจาเล่นอ้ะ
( ตอนนี้ บางทีรุสึกหมั่นไส้มานรึงัยมะรุ แอบเบื่อคนมีความรักเว่ยย)
ตอนนี้ เรา รุสึกว่า
ไม่เข้าจัย ความรักเลย
ไม่รุดิ่
เราว่า บางที เรารุสึกว่า เราอาจจาไม่ได้ชอบเค้าก้อได้อ่ะ
ยังงัยอ่ะ ไม่มั่นจัยมั้ง
เห้อ เดวเค้าก้อจบและ ยังไม่รุจักกันเรย
เราก้อบ้าเนอะ ไม่รุจักกันยังไปชอบได้???
เอาเหอะๆ ไม่อยากคิดมาก
มีเรื่องไห้คิดเยอะเปนบ้า
ทะมัยเราต้องใส่ใจกะคนอื่นมากมายด้วย ทั้งที่บางทีเค้าอาจจาไม่ได้คิดไรเรยด้วยซ้ำ
. . . . . . .